Οι πύλες του SAF ανοίγουν για όλους το βράδυ του Σαββάτου, στη Βλυχάδα

Το φιλόδοξο και πολλά υποσχόμενο Εργοστάσιο Τεχνών Σαντορίνης (Santorini Arts Factory) ανοίγει τις πύλες του στο κοινό με ένα πλούσιο πολιτιστικό πρόγραμμα, μεθαύριο Σάββατο 12 Ιουλίου στις 20:00, στο Παλαιό Εργοστάσιο Τομάτας, στη Βλυχάδα. Τα εγκαίνια θα γίνουν παρουσία της Υφυπουργού Πολιτισμού, κας Άντζελας Γκερέκου.

Η πρώτη διοργάνωση του SAF θα διαρκέσει μέχρι τα τέλη Σεπτέμβρη και περιλαμβάνει πλήθος παραστάσεων θεάτρου και χορού, συναυλίες και έναν εκθεσιακό εικαστικό κύκλο με έργα ζωγραφικής, φωτογραφίας και γλυπτικής. Αναλυτικά το πρόγραμμα εκδηλώσεων του SAF μπορείτε να δείτε ΕΔΩ.

Το βράδυ του Σαββάτου θα γίνουν και τα εγκαίνια των τριών παρακάτω εκθέσεων που αποτελούν το εικαστικό κομμάτι του SAF. Οι εκθέσεις θα είναι ανοιχτές για το κοινό καθημερινά 10:00-19:00 μέχρι τις 15 Σεπτεμβρίου.

– White Grey and Little Red: 9 ιστορίες σε λευκό, γκρίζο και κόκκινο
Ομαδική Έκθεση που συμμετέχουν οι: Γιάννης Αδαμάκος, Δημήτρης Ανδρεαδάκης, Άγγελος Αντωνόπουλος, Ανδρέας Γεωργιάδης, Μιχάλης Μαδένης, Παναγιώτης Μπελντέκος, Γιώργος Σαλταφέρος, Γιώργος Σαμψωνίδης και Έφη Φουρίκη, με την επιμέλεια της ιστορικού τέχνης Ίριδας Κρητικού.
Το λιτό οργανικό κέλυφος του Εργοστασίου Τεχνών Σαντορίνης, καθώς εξακολουθεί να συγκρατεί τις μνήμες, να αποπνέει τις εικόνες και τις οσμές και να διασώζει τα ίχνη του μόχθου και της χαράς εκείνων που το κατοίκησαν κρατώντας ζωντανή την οικονομία αλλά και τον κοινωνικό ιστό του νησιού για πολλές δεκαετίες, υπαγόρευσε με τρόπο συνοπτικό τον τίτλο και το περιεχόμενο της πρώτης εικαστικής έκθεσης στον κεντρικό χώρο λειτουργίας του.

Τα φιλοξενούμενα έργα των εννέα σημαντικών συμμετεχόντων εικαστικών, αναφέρονται κυριολεκτικά και μεταφορικά στα πρωτογενή συστατικά του τόπου, στο κυρίαρχο λευκό και το γκρίζο, αλλά και το λιγοστό κόκκινο της τομάτας. Άλλοτε λειτουργώντας στον χώρο καταλυτικά μέσω της μνημειακής τους διάστασης και άλλοτε εγκαθιστάμενα σε αυτόν με τη μορφή μικρού τάματος ή σημείωσης. Άλλοτε αφουγκραζόμενα τους γειτονικούς παφλασμούς του νερού και άλλοτε μετουσιώνοντας σε μορφή και φόρμα το καθηλωτικό περιβάλλον τοπίο από λευκό, φαιό και ένσαρκη φωτεινή διαφάνεια.

– Στέλιος Παναγιωτόπουλος: Το Πλοίο Νεράιδα
Το επιβατηγό πλοίο Νεράιδα ναυπηγήθηκε ως Laurana το 1939 στα ναυπηγεία Cantieri Navali Del Quarnaro στο τότε ιταλικό Fiume της Κροατίας. Χρησιμοποιήθηκε για ακτοπλοϊκά δρομολόγια στην Αδριατική και ως διασωστικό σκάφος στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1949 αγοράστηκε από τον Γιάννη Λάτση και δρομολογήθηκε στη γραμμή του Αργοσαρωνικού, λαμβάνοντας το ελληνικό του όνομα και πλέοντας σε όλους τους αγαπημένους προορισμούς της εποχής. Το 1974 το πλοίο αποσύρθηκε. Μετά τον παροπλισμό του, παρέμεινε στη στεριά για περίπου 35 χρόνια, χωρίς να οδηγηθεί στη διάλυση, καθώς ο ιδιοκτήτης του το θεωρούσε το τυχερό του καράβι. Το 2007, με απόφαση της οικογένειάς του, το Νεράιδα μεταφέρθηκε στο ναυπηγείο NCP στο Sibenik της Κροατίας, προκειμένου να μετατραπεί σε πλωτό μουσείο υπό την επίβλεψη του Σπύρου Λάτση. Το 2010, το πλοίο επέστρεψε στην Ελλάδα, αποτελώντας πλέον ένα πολύτιμο μνημείο της χρυσής εποχής της ελληνικής ακτοπλοΐας.

Από ένα παιχνίδι της μοίρας που ξεκίνησε μέσα σε μια τρικυμία, τα «σπλάχνα» του ιστορικού πλοίου Νεράιδα (τα μεταλλικά εξαρτήματα που δεν χρησιμοποιήθηκαν κατά τη μετατροπή του σε μουσείο), φυλαγμένα για χρόνια σε ένα κοντέινερ, βρέθηκαν τον Απρίλιο του 2012 στα αεικίνητα χέρια του Στέλιου Παναγιωτόπουλου. Παξιμάδια, βίδες, εξατμίσεις και έμβολα, σκεπασμένα ακόμη με την αύρα του μόχθου και τη χαρακτηριστική μυρωδιά από σκουριά, βρεγμένο ξύλο και αλάτι, «κοιμισμένα αλλά όχι νεκρά», μετατράπηκαν στα έμβια γλυπτά μιας ανεξίτηλης μνήμης.

– J.Joshua Garrick: Αποτυπώνοντας το αρχαίο Κάλλος
Ο τίτλος της έκθεσης σηματοδοτεί την επιθυμία του διακεκριμένου φιλέλληνα Αμερικανού φωτογράφου να διεισδύσει στην πρώτη ύλη της κλασικής ωραιότητας: αναπάντεχες οπτικές γωνίες των αρχαίων γλυπτών αιχμαλωτίζονται από τον ευρηματικό φακό του για να τυπωθούν στη συνέχεια σε επεξεργασμένο αλουμίνιο DiBond που προσδίδει στη φωτογραφία ένα απτικό σχεδόν βάθος. Το έργο του J.Joshua Garrick μιλά για τη ζωή και το θάνατο, τη νεότητα και το γήρας, τη δύναμη και την ταπεινότητα, το κάλλος και το άλγος, τη χαρά και την απώλεια, τη νίκη και την ήττα, τον έρωτα, τη θνησιμότητα και την αθανασία.

Τέλος, το ίδιο βράδυ θα γίνουν τα εγκαίνια του Βιομηχανικού Μουσείου Τομάτας “Δ. Νομικός”, το οποίο θα παρουσιάζει στους επισκέπτες μια ιστορική αναδρομή στον τόπο της Σαντορίνης και τις παραδόσεις της, με επίκεντρο τη διαδικασία παραγωγής και επεξεργασίας της σαντορινιάς τομάτας, στον χώρο που από το 1945 στεγάζονται τα μηχανήματα του παλαιού εργοστασίου.

Το Μουσείο θα λειτουργεί καθημερινά 10:00-19:00 με εισιτήριο 3 ευρώ. Τα παιδιά μέχρι 12 ετών δε θα πληρώνουν εισιτήριο, ενώ για την πρώτη εβδομάδα λειτουργίας του 12-19/7 η είσοδος θα είναι ελεύθερη για όλους.

Περισσότερες πληροφορίες για το Μουσείο μπορείτε να δείτε ΕΔΩ.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
[adrotate banner=”24″]