Με την ολοκλήρωση μιας ακόμη σχολικής χρονιάς, εκείνο που μένει δεν είναι μόνο οι γνώσεις που αποκτήθηκαν μέσα στις σχολικές αίθουσες. Είναι οι εμπειρίες, οι σχέσεις που χτίστηκαν και τα ερεθίσματα που βοήθησαν τα παιδιά να γνωρίσουν καλύτερα τον κόσμο γύρω τους. Στο Δημοτικό Σχολείο Πύργου – Μεγαλοχωρίου, η χρονιά που πέρασε χαρακτηρίστηκε από μια κοινή προσπάθεια εκπαιδευτικών, γονέων και τοπικής κοινωνίας να προσφέρουν στους μαθητές κάτι περισσότερο από τη σχολική ύλη.
Το σχολείο, που λειτουργεί σε δύο έδρες –με τις τάξεις Α’ και Β’ στο Μεγαλοχώρι και τις υπόλοιπες στον Πύργο– έχει ως σταθερή επιδίωξη να λειτουργεί ως μια ενιαία σχολική κοινότητα. Όπως εξηγεί η διευθύντριά του, Μίνα Γαβαλά, στόχος δεν είναι μόνο η μετάδοση γνώσεων, αλλά η καλλιέργεια της σκέψης, της ενσυναίσθησης, της οικολογικής συνείδησης και της διάθεσης προσφοράς.
Στο πλαίσιο αυτό, οι μαθητές συμμετείχαν καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς σε βιωματικές δράσεις και εκπαιδευτικά προγράμματα, που έδωσαν αφορμή για προβληματισμό, δημιουργία και ενεργό συμμετοχή. Η λογική ήταν απλή: τα παιδιά κατανοούν ουσιαστικότερα όσα ζουν και όχι μόνο όσα διαβάζουν.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτέλεσε η ενασχόληση των μαθητών της ΣΤ’ τάξης με την εθελοντική αιμοδοσία. Η δράση δεν περιορίστηκε σε μια ενημέρωση μέσα στην τάξη, αλλά συνεχίστηκε με την επίσκεψη των μαθητών στον χώρο όπου πραγματοποιούνταν η αιμοδοσία, παρακολουθώντας από κοντά τη διαδικασία και κατανοώντας στην πράξη τι σημαίνει εθελοντική προσφορά και κοινωνική ευθύνη. Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η στιγμή που οι μαθητές τραγούδησαν στους εθελοντές αιμοδότες δύο τραγούδια που είχαν προετοιμάσει, εξυμνώντας την αγάπη, την ανθρωπιά και την προσφορά.
Στο 1ο Καλλιτεχνικό Φεστιβάλ του σχολείου, που αποτέλεσε μια γιορτή δημιουργίας στο τέλος της χρονιάς, οι μαθητές παρουσίασαν εικαστικές δημιουργίες, τραγούδια και θεματικές δράσεις. Ξεχωριστή θέση είχε η συμμετοχή της Ε’ και της ΣΤ’ τάξης, αφιερωμένη στην αξία της εθελοντικής αιμοδοσίας. Μέσα από μία πολυδιάστατη παρουσίαση οι μαθητές των δύο μεγαλύτερων τάξεων του σχολείου ανέδειξαν το σπουδαίο έργο της Τράπεζας Αίματος Σαντορίνης και υπενθύμισαν πόσο σημαντική είναι η προσφορά προς τον συνάνθρωπο. Με τα τραγούδια που συνόδευσαν το αφιέρωμά τους άγγιξαν τις καρδιές του κοινού.
Η επιλογή του θέματος δεν ήταν τυχαία. Σε έναν τόπο όπου η εθελοντική αιμοδοσία αποτελεί διαχρονικά μια από τις σημαντικότερες εκφράσεις κοινωνικής προσφοράς, το σχολείο επέλεξε να φέρει τους μαθητές σε επαφή με μια αξία που χαρακτηρίζει την ίδια την κοινωνία της Σαντορίνης. Η προσπάθεια αυτή αναγνωρίστηκε μάλιστα και εκτός σχολικής κοινότητας, όταν ο Διευθυντής Αιμοδοσίας του νοσοκομείου Ερυθρός Σταυρός, ενώ ήταν καλεσμένος σε εκπομπή του Καναλιού της Βουλής, αναφέρθηκε με ιδιαίτερη συγκίνηση στη δράση που υλοποίησαν οι μαθητές του σχολείου.
Η διάθεση προσφοράς αποτυπώθηκε και στις κοινές πρωτοβουλίες του Συλλόγου Γονέων και του σχολείου. Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, οι μαθητές είχαν βγει στους δρόμους του Πύργου λέγοντας τα χριστουγεννιάτικα κάλαντα, συνοδευόμενοι από τα μέλη του Συλλόγου που είχαν μεταμορφωθεί σε χριστουγεννιάτικα ξωτικά. Η γιορτινή αυτή δράση απέκτησε έναν βαθύτερο συμβολισμό, καθώς τα χρήματα που συγκεντρώθηκαν διατέθηκαν για την ενίσχυση των ειδικών σχολείων της Σαντορίνης. Η σχέση που αναπτύχθηκε με τα ειδικά σχολεία δεν περιορίστηκε στη συγκεκριμένη εκδήλωση, αλλά συνεχίστηκε και αργότερα μέσα στη χρονιά με επισκέψεις και κοινές δράσεις, καλλιεργώντας στα παιδιά την αξία της αποδοχής, της αλληλεγγύης και της προσφοράς.
“Η ζωντάνια του σχολείου και η χαρά των παιδιών” ήταν, όπως λέει η πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων, Ηλιάνα Ζώρζου, ο βασικός στόχος των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου κατά την πρώτη χρονιά της θητείας του. Η φιλοσοφία αυτή αποτυπώθηκε σε όλες τις πρωτοβουλίες του Συλλόγου. Από τη δράση με τα κάλαντα μέχρι τις δράσεις που ενθάρρυναν τη φιλαναγνωσία και έφεραν τα παιδιά πιο κοντά στα τοπικά έθιμα, τα μέλη του Συλλόγου φρόντιζαν κάθε εκδήλωση να έχει και μια ευχάριστη έκπληξη. Οι μεταμφιέσεις τους –από χριστουγεννιάτικα ξωτικά μέχρι τους “ντονατσάδες”, που εμφανίστηκαν για να πραγματοποιήσουν συμβολικά την επιθυμία των παιδιών για ένα σχολικό κυλικείο– έγιναν σημείο αναφοράς για τους μαθητές, που κάθε φορά περίμεναν με ανυπομονησία την επόμενη εμφάνισή τους. Μέσα από μικρές εκπλήξεις, δημιουργικές δράσεις και πρωτοβουλίες, ο Σύλλογος επιδίωξε να κάνει το σχολείο έναν χώρο που τα παιδιά θα ανυπομονούν να ζουν καθημερινά.
Πίσω από κάθε δράση, βέβαια, υπήρχε πολλή προετοιμασία, εθελοντική προσφορά και προσπάθεια να υλοποιηθούν δημιουργικές ιδέες με τα μέσα που διέθετε ο Σύλλογος. Καθοριστική ήταν και η στήριξη επιχειρήσεων και επαγγελματιών της περιοχής, που ανταποκρίθηκαν πρόθυμα στις περισσότερες πρωτοβουλίες, αναγνωρίζοντας τη δουλειά που γίνεται στο σχολείο.
Αυτό που τελικά ξεχωρίζει από τη φετινή χρονιά δεν είναι ο αριθμός των δράσεων, αλλά η συνοχή τους. Από την εθελοντική αιμοδοσία μέχρι τη φιλαναγνωσία, την κοινωνική προσφορά και τη διατήρηση των τοπικών εθίμων, όλες υπηρετούσαν την ίδια φιλοσοφία: ένα σχολείο που βλέπει τη μάθηση όχι μόνο ως μετάδοση γνώσεων, αλλά ως μια διαδικασία που βοηθά τα παιδιά να γίνουν ενεργά μέλη της κοινωνίας τους.
